İnci iki şekilde elde edilir.

Bir inci elde etmek için minimum üç yıl gereklidir.  Midyelerin üç yıla kadar sürebilecek olgun bir yaşa gelmesi ve üzerini sedef ile kaplayacağı bir kum taneciğinin içeri girmesi gereklidir. Bu tanecik bazen inci üreticileri tarafından yerleştirlir. Bu tip müdahale edilmiş oluşumlardan elde edilen incilere “kültür incisi” denilmektedir.

Bu aşamadan sonra incinin istenilen büyüklüğe ulaşabilmesi için tekrar üç yıl daha beklemek gerekecektir.

Tanecik genellikle reddedilebilecek, inci müthiş bir şekilde şekil bozukluğuna sahip olacak veya istiridye hastalıktan veya sayısız komplikasyondan dolayı ölebilecektir. Beş ila on yıllık bir dönemin sonuna kadar, yalnızca istiridyelerin %50’ si canlı kalmış olacaktır.

Üretilen incilerden ise yalnızca yaklaşık %5 kadarı en iyi mücevher üreticileri için yeterli kalitede olacaktır.

Bu konuda Japonlar oldukça ileri gitmişlerdir.

Japon denizlerinde Akoya incileri denen incilerin yetişmesi çok zahmetlidir.

Akoya incisi adını içinde oluştuğu akoya denen istiridyeden alır , yetiştirilen akoya istridyelerinin ancak %40'ının içinden inci çıkar ve bunların da sadece %5'i yüksek kaliteli mücevher yapımında kullanılacak niteliktedir.

Tüm bu hikayeye bakınca incinin neden bu kadar pahalı olduğunu ve bu kadar çok talep gördüğünü anlayabiliyorum.